W latach 20. minionego wieku, w czasie szalejącego kryzysu i bardzo poważnego załamania niemieckiej gospodarki, szczecińska stocznia Oderwerke stanęła do bratobójczej rywalizacji z upadającym szczecińskim Vulcanem. Utrzymujące stałą komunikację z Prusami towarzystwo „Seedienst Ostpreussen” razem z niemieckim ministerstwem komunikacji zamówiło w tym samym czasie dwa identyczne duże pasażerskie statki. Po jednym w każdej z dwóch stoczni.

Bliźniaczo podobne kopie planów przygotowano w Oderwerke. Motorowiec o nazwie „Hansestadt Danzig” (numer stoczniowy 678) był budowany w Vulcanie. Taki sam „Preussen” (numer stoczniowy 725) w niedalekiej Oderwerke. Był to chyba jedyny przypadek w dziejach XX-wiecznej żeglugi, by dwie duże jednostki oddano potem do użytku tego samego dnia! Obydwa statki zwodowano 17 marca 1926 roku. W tak uroczystej chwili nikt nie przypuszczał, że wiele lat później, obie jednostki zatoną również tego samego dnia i to tuż obok siebie.

Nowoczesne, jak na lata dwudzieste minionego wieku, statki miały ponad 85 m długości i oficjalnie rozwijały prędkość do 16 węzłów. W maszynowniach zainstalowano po dwa 10-cylindrowe silniki diesla o łącznej mocy 6400 koni mechanicznych, napędzające dwie śruby. Podawana w stoczniowych katalogach prędkość 16 węzłów była najbardziej racjonalna ze względów ekonomicznych (wtedy silniki zużywały najmniej paliwa) ale maszynownie obliczono tak by faktyczna prędkość w razie potrzeby była zdecydowanie wyższa. Oba statki mogły więc osiągnąć nawet 20 węzłów. Zgodnie z przepisami każdy z motorowców zabierał na pokład maksymalnie do 1280 pasażerów. 120 pasażerów podróżowało w 60 luksusowych kabinach, reszta na pokładach. Jak to zwykle bywa, w krótkie jednodniowe rejsy zabierano trochę więcej osób. Zanotowane oficjalnie „rekordy” to 1283 pasażerów na „Hansestadt Danzig” oraz 1300 ludzi na „Preussen”. Załoga liczyła pierwotnie 67 ludzi, później dla komfortu podróżujących zwiększona ją do 83.

„Hansestadt Danzig” został oficjalnie uznany za pierwszy statek zbudowany specjalnie na zamówienie Reichsverkehrsministerium oraz „Seedienst Ostpreussen”. Formalnie jednostka należała do Norddeutscher Lloyd w Bremie. Dla bliźniaczego statku „Preussen” bezpośrednim armatorem był znany J.F.Braeunlich ze Szczecina.

Rywalizacja nie wykazała wprost, która stocznia jest lepsza, gdyż podczas pierwszych rejsów ujawniły się... poważne błędy popełnione przy projektowaniu! Od samego początku obie jednostki były mało stateczne, co powodowało kłopoty na wzburzonym morzu. Zjawisko było na tyle niepokojące, że na początku lat 30., pod naciskiem firm ubezpieczeniowych, podjęto decyzję o remoncie statków, połączonym ze znaczną przebudową i wydłużeniem kadłubów do długości prawie 94 m.