Zacznijmy jednak od pewnego kolekcjonerskiego i pocztówkowego oszustwa. Na początku XX wieku, w złotej erze kartek pocztowych, bardzo popularne było zbieranie całych serii pocztówek publikowanych w takiej samej szacie graficznej przez jednego wydawcę. Wśród bardzo licznego wtedy grona miłośników okrętów wojennych szczególnym uznaniem cieszyła się seria kartek wydana przez firmę Braci Lempe. Cóż w nich było takiego atrakcyjnego? Cechą charakterystyczną i wabikiem dla zbieraczy okazała się narysowana obok czarno-białej fotografii okrętu dodatkowa kolorowa ilustracja, przedstawiająca flagę oraz herb każdej z prezentowanych jednostek.

Bracia Lempe stale dodrukowywali nowe wzory pocztówek, na bieżąco uzupełniając swoją serię wraz z kolejnymi wodowaniami kolejnych okrętów dla Cesarskiej Marynarki Wojennej, czyli właśnie dla Kaiserliche Marine. Projektanci kartek dbali o szczegóły i wykorzystywali specjalnie w tym celu robione oryginalne fotografie. Mimo upływu ponad stu lat, ich jakość nadal zaskakuje mnogością szczegółów, co pozwala na wypatrywanie nawet bardzo drobnych detali. Zdjęcia robiono zawsze specjalnie do publikacji, celowo fotografowano jednostki stojące na kotwicy, a więc nieruchome, czasami też ujęcia kilka razy poprawiano, aż do uzyskania najlepszych rezultatów.

Karty pocztowe najsłynniejszej serii Braci Lempe oznaczone były wspólnym numerem 1241. Niewielka część trafiła do obiegu pocztowego, ale sądząc po zachowanych egzemplarzach, zdecydowana większość była obiektem tak pożądanym przez ówczesnych kolekcjonerów, że do dziś pocztówki zachowały się w stanie czystym. Teraz można kupić je na zachodnioeuropejskich aukcjach staroci, czasami za całkiem pokaźne kwoty.

Najciekawsze, że bracia Lempe od pewnego momentu walczyli... z „piratami”! Po prostu kilku innych wydawców, zachęconych popularnością i powodzeniem pomysłu, kopiowało bez zgody autorów kartki z serii 1241 lub wydawało łudząco podobne pocztówki, zamieszczając na zdjęciach inne jednostki, czasami nawet z floty handlowej! I teraz to, co dla nas jest najciekawsze... Takim „piratem” był również znany i szanowany szczeciński wydawca Arthur Schuster, być może zazdrosny o to, że okręty budowane w jego mieście zobaczyć można na kartach pocztowych Braci Lempe, drukowanych setki kilometrów dalej. Nie zważając na prawa autorskie (kto wtedy przejmował się czymś tak abstrakcyjnym) oraz na dobre zwyczaje, Schuster wydał kilka kartek do złudzenia naśladując oryginały, a umieścił na nich statki przedwojennej szczecińskiej białej floty.

My wróćmy teraz do naszego krążownika. Zwodowano go 7 marca 1907 roku w stoczni Vulcan, a ukończono i wcielono do służby 29 lipca tego samego roku. SMS „Stettin” był jednym z czterech bliźniaczych niemieckich krążowników klasy „Königsberg” (pozostałe okręty z tej serii zbudowano już w innych stoczniach, dwie w Kolonii, jedną w Gdańsku). W rachunkach naszej stoczni zapisano, że budowa kosztowała 6,4 miliona niemieckich marek w złocie, co o prawie milion przekroczyło cenę jednostkową za każdą z bliźniaczych jednostek. Czyżby Vulcan Stettin był już wtedy zbyt drogi?