A dokładnie, tuż za niemiecką granicą na wyspie Uznam! Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów, które uważnemu obserwatorowi mogą się wydać dziwnie znajome podczas oglądania filmu, jest przystań promowa.

Na początku XX wieku symbolem tej części wyspy była jedna z najpopularniejszych linii promowych w Europie. Śnieżnobiałe statki kursujące regularnie pomiędzy niemieckim Sassnitz oraz szwedzkim Trelleborg słynęły z legendarnej punktualności.

Uroczyste otwarcie połączenia nastąpiło 6 lipca 1909 roku. Szwecję reprezentował król Gustaw V, który do Sassnitz przypłynął na pokładzie pancernika obrony wybrzeża „Oscar II”. W imieniu kaiserowskich Niemiec wstęgę przecinał cesarz Wilhelm II. Jego jacht „Hohenzollern” eskortowany był przez lekki krążownik „Hamburg”. Tego dnia oficjalnie do służby weszły nie tylko statki obsługujące trasę ale otwarto również nową przystań. W prasowych relacjach pojawiła się nazwa Königsline, która szybko zyskała na popularności i stała się symbolem całej trasy.

Niemcy i Szwedzi za wzór wzięli duże promy kolejowe kursujące na Wielkich Jeziorach pomiędzy Stanami Zjednoczonymi oraz Kanadą. Zgodnie z umową każda ze stron miała przygotować po dwa statki. Najważniejszym parametrem był wyposażony w torowisko pokład do transportu pociągów. Choć szwedzkie i niemieckie jednostki różniły się między sobą (skandynawskie promy były minimalnie większe), każda musiała zabrać ładunek złożony ze składu od 16 do 18 standardowych wagonów kolejowych o długości (na jednym torze) do 113 metrów. Tory na pokładzie miały znormalizowany rozstaw 1435mm – taki sam jak na lądzie. Identyczna na każdym statku była ilość miejsc dla pasażerów obliczona maksymalnie na 975 osób.

Niemcy wyprzedzili Szwedów. 17 lutego 1909 roku w stoczni AG Vulcan Stettin zwodowano kadłub promu „Deutschland” (nr stoczniowy 292). Niecałe dwa miesiące później, 3 kwietnia 1909 roku w tej samej stoczni zwodowany został bliźniaczy „Preussen” (nr 293). Prace wykończeniowe prowadzono równolegle, oba statki były zacumowane obok siebie, stąd na wielu pamiątkowych zdjęciach z tamtych czasów widać je razem ustawione burta przy burcie. Promy były gotowe do służby w czerwcu tego samego roku.

Szwedzi swój pierwszy prom „Drottning Victoria” zamówili w Wielkiej Brytanii. Budowę drugiej bliźniaczej jednostki zlecono już w stoczni krajowej. Następny szwedzki prom nosił nazwę „Konung Gustaw V”.

„Deutschland” w pierwszą podróż wyruszył 7 lipca 1909 roku. W chwili wybuchu wojny został zmobilizowany i wcielony do Kaiserliche Marine jaki pomocniczy stawiacz min. Na pokładzie zamontowano 8 pojedynczych dział 105mm oraz zainstalowano tory na 700 min. Za użytkowanie statku marynarka wojenna zobowiązała się wypłacać armatorowi odszkodowanie w wysokości 690 marek dziennie. W 1919 roku „Deutschland” wrócił do cywilnej służby.