Przekazy i legendy (czasami trudno dziś odróżnić tu prawdę od podań) podają wiele innych przykładów. Zakonnicy sięgali przeróżnych metod by napełnić swój skarbiec. Jednym z pomysłów było nałożenie kolejnego podatku, tym razem liczonego od każdej wywożonej z miasta fury obornika. Według relacji pewnego razu zbuntowani chłopi pojmali zakonnika wysłanego do liczenia fur. By wymóc jego uległość najpierw zamknęli go w wieży. Ponieważ zakonnik uparcie nie chciał zmienić zdania, by przyśpieszyć rozwój wypadków mieszczanie zatkali wszystkie otwory wentylacyjne wieży... spornym obornikiem!

Znana jest też historia o tym, jak na początku XV wieku swobnicki komtur wziął w niewole urodziwą Reginę - córkę sołtysa Bań Matthiasa Leupolda. Wydarzenie miało miejsce przy południowym końcu pobliskiego jeziora. Na pamiątkę do dziś mówi się, że jest to Komtur Ende - zakątek komtura. Pojmana Regina razem z dwiema przyjaciółkami znalazła się w zamkowej wieży. Szczęśliwy traf sprawił, że panny jakoś uciekły. Gdy to zauważono, rozpoczęła się szalona pogoń. Bracia zakonni dogonili dziewczyny tuż obok mostu prowadzącego do miejskiej bramy. W zamieszaniu jeden z rycerzy, w czasie szarpaniny na moście, wpadł do wody i nieszczęśliwie utonął. Zakonnicy uznali, że tragedii winne jest miasto i ówczesnym zwyczajem zmusili mieszczan do uznania swojej winy, a następnie postawienia kolejnego krzyża pokutnego.

Po tragicznej śmierci Detlafa von Wallmodena nowym komendantem został brat Degenhard von Predöl. Czy to ten, który uganiał się za Reginą? Tego już na pewno nie wiemy. Budując potężny zamek w Swobnicy, joannici mieli najprawdopodobniej ukryty dalekosiężny cel. Było nim najpierw oderwanie południowej, przygranicznej części księstwa pomorskiego, a potem przyłączenie jej do Marchii Brandenburskiej. Żadna inna komandoria, ze względu na położenie, nie miała takiej szansy. Tym ważniejsza w zakonnych planach stawała się Swobnica. Nic dziwnego, że prawo joannitów do ziemi bańskiej było wielokrotnie kwestionowane, a panujący na szczecińskim zamku książęta traktowali je raczej jako lenno. Próby uniezależnienia się zakonników budziły niepokój i jak łatwo zauważyć, doprowadziły w końcu do otwartego sporu z księciem Bogusławem X. Z drugiej strony, mimo zatargów pomiędzy joannitami a szczecińskim dworem, stale zawierano jakieś interesy, czego przykładem może być sprzedaż Bań.

Wczesnym latem 1417 roku na swobnickim zamku odbyło się spotkanie księcia szczecińskiego Kazimierza V z krzyżackim wójtem Nowej Marchii. Rozmowy dotyczyły próby zakończenia przygranicznych sporów i wzajemnych rabunków, co ciągle zdarzało się niepokojąco często. Joannici nadal nie mogli darować mieszczanom dawnego mordu na ich mistrzu i baliwie Detlafie von Wallmodenie. Bez przerwy dochodziło do nowych spięć, zwłaszcza że zakonnicy cały czas bezlitośnie zbierali należne im podatki. Gdy wreszcie w 1483 roku Bogusław X podpisał dokument sprzedaży miasta, joannici pokazali na co ich stać. Za nieposłuszeństwo i krnąbrność mieszczan wyburzono do końca mury miejskie Bani.

Więcej na stronie: www.czejarek.pl