Po tym dramatycznym incydencie Niemcy bardzo sprytnie zatuszowali swój błąd. Uruchomili też wielką propagandową machinę, by pokazać, że ofiara nie była niepotrzebna. I tak pomyłka została przedstawiona opinii publicznej jako wielki sukces, w co wielu ludzi rzeczywiście uwierzyło. Dowódcom Kaiserliche Marine pomógł w tym przypadek oraz... kompromitujący błąd jaki w tym samym czasie i w tym samym miejscu popełnili pewni zwycięstwa Brytyjczycy.

Bohaterem tych smutnych wydarzeń był tzw. Seebäderschiff „Königin Luise” zbudowany w szczecińskiej stoczni AG Vulcan na zamówienie Hamburg-Amerika Line czyli słynnego HAPAG-u. Dwukominowy parowiec o pięknej klasycznej linii został zbudowany w latach 1912-1913. Miał nośność 2163 BRT oraz długość 88,42 metra, szerokość 11,78 metra i zanurzenie 3,4 metra. Wodowanie nastąpiło 8 maja 1913 roku. Nowoczesny turbinowy napęd (dwie turbiny AEG-Vulcan) o łącznej mocy 6500 koni mechanicznych, pracował na dwie śruby i nadawał jednostce bardzo dużą jak na tego typu statki prędkość ponad 20 węzłów. Stała załoga liczyła 96 ludzi, zaś na pokład można było zabrać do 1850 pasażerów.

Ponieważ od wielu lat Niemcy szykowali się do wojny, już w czasie kreślenia planów „Königin Luise” założono na wszelki wypadek, co będzie można zmienić na pokładzie w chwili mobilizacji i przejęcia jednostki przez Marynarkę Wojenną. Przewidziano miejsce na tory minowe oraz specjalne wzmocnienia pod działa. Co do tego, że Kaiserliche Marine upomni się o parowiec, nikt nie miał wątpliwości. Ze względu na dużą prędkość i nowoczesną konstrukcję statek od samych narodzin był łakomym kąskiem dla wojskowych. Chyba jednak nikt nie sądził, że wojna wybuchnie tak prędko.

Po ukończeniu prac wyposażeniowych i wcieleniu do służby w barwach HAPAG-u „Königin Luise” odbyła zaledwie kilka skromnych rejsów. Jej „cywilne” życie trwało tak krótko, że z tego okresu do dziś zachowało się zaledwie kilka nienajlepszych zdjęć jednostki. W odróżnieniu od innych podobnych statków, „Königin Luise” nie zdążyła zdobyć uznania pasażerów ani należnej jej popularności. A szkoda, bo z pewnością na to zasłużyła. Niestety ten statek przeszedł do historii z zupełnie innego powodu.

Tak jak to było do przewidzenia, szybki parowiec od razu po wybuchu pierwszej wojny światowej, czyli już 3 sierpnia 1914 roku, został wcielony do Kaiserliche Marine w celu pełnienia roli pomocniczego stawiacza min. Od tej chwili wydarzenia związane z „Königin Luise” następowały błyskawicznie. Następnego dnia na pokładzie parowca ułożono tory umożliwiające zabranie do 200 morskich min. Planowano też zainstalować dwa działa kalibru 88 mm, ale tego nie zdążono już zrobić. 4 sierpnia 1914 roku, w chwili gdy na „Königin Luise” trwały prace związane z torami minowymi, Wielka Brytania oficjalnie ogłosiła przystąpienie do wojny. Najwyraźniej pod wpływem tego wydarzenia sztabowcy Kaiserliche Marine wpadli w panikę i, nie czekając na rozwój wydarzeń, kazali załodze zmobilizowanego parowca natychmiast wypłynąć w morze. Gdy kapitan „Königin Luise” otworzył kopertę z rozkazem, chyba aż zaniemówił z wrażenia – niemieccy admirałowie polecili mu niezwłocznie popłynąć... w samą paszczę lwa, czyli do ujścia londyńskiej Tamizy i właśnie tam postawić świeżo załadowane na pokład miny! Co gorsza załoga „Königin Luise” miała to zrobić bez jakiejkolwiek obstawy i nawet bez obiecanych dział 88 mm.