To pozostawienie w stoczni na kilka lat wynikało z kilku przyczyn. Wydaje się, że "Eber" pojawił się trochę za późno gdy sztabowcom Kaiserliche Marine najbardziej potrzebne były już okręty do wyścigu z Anglią, a nie do walk w odległych koloniach. Gdyby "Eber" był wodowany w 1898-1899 roku jego historia mogła być zupełnie inna. On był ostatni w serii i dość odmienny od braci z Gdańska. Więc zrobiono z niego magazyn części. "Przypomniano" sobie o nim gdy pojawiły się zewnętrzne naciski i sugestie niegosporadności (tak dziś to można nazwać). W chwili wojny jednak już trochę przestarzały był... Niestety to okręt o konstrukcji z końca XIX wieku, a postęp techniczny był wtedy olbrzymi. Najlepszy dowód, że nikt nawet nie myślał o wykorzystaniu "Ebera" do walk w czasie IWS. Po prostu znów przypadł mu los "magazyu częsci" i musiał oddać swoje skromne 105 na potrzeby krążownika pomocniczego. Fakt - to smuna historia. Nawet bardzo, choć ostatnie kilka lat z życia "Ebera" ma w sobie to COŚ. Pozdrawiam serdecznie. Romek 

Zadziwiające, że nowy okręt pozostawiono na 7 lat w stoczni nie wyznaczając mu żadnych zadań. Zadziwiające, że po ogołoceniu okrętu ze wszystkiego co cenne nie próbowano nawet wykorzystać go jako jednostki pomocniczej, których nigdy nie było zbyt wiele. Wszak "Eber" w chwili wybuchu wojny nie był jeszcze okrętem przestarzałym. Być może niemieckie dowództwo sądziło, że trzeba mieć jakąś jednostkę w odwodzie aby ewentualnie szybko zareagować na nową powojenną sytuację w Afryce? Jakkolwiek by nie było, historia tego okrętu jest raczej  smutna niż naładowana przygodami.