W wyniku „masakry na Wybrzeżu” zginęło 44 ludzi, prawie półtora tysiąca zostało rannych, zabici chowani są w nocnych pogrzebach, zdarza się, że za duchownych przebrani są „funkcjonariusze”. Szczecińska Służba Bezpieczeństwa z niepokojem raportuje na Rakowiecką, iż aktorzy szczecińskiego Teatru Dramatycznego w czasie próby generalnej (z reguły jest ona otwarta dla publiczności) "Hamleta" "markują wstawki słowne dotyczące aktualnej sytuacji politycznej". Oto jedna z nich: „Twe wargi im nie podziękują, jeśli by nawet ożyły, to nie one wydały tych ludzi na śmierć. Lecz skoro przybywacie o tak krwawym czasie, wy z Anglii, wy zaś z polskich wojen panowie, wydajcie rozkaz, ażeby te ciała wystawiono na widok publiczny wysoko, a ja opowiem zdumionemu światu jak to się stało. Dowiecie się panowie o czynach krwawych i czynach sprzecznych z prawami natury, o przypadkach zabójstw, o śmierci zadanej podstępnie pod przymusem, na koniec o planach, które się załamały i runęły na tych, co je uknuli”. Komunistyczna władza bała się zdjąć w tak burzliwym czasie ten wielce znaczący spektakl, zwłaszcza, że był on wcześniej mocno reklamowany, zaproszenia dostali między innymi czechosłowaccy dyplomaci.
Zdecydowano się ostatecznie na usunięcie „drastycznych i dwuznacznych politycznie akapitów słownych” oraz postanowiono, że pierwszy pokaz będzie miał charakter „prasowy”, czytaj: dla specjalnie wyselekcjonowanych osób. Dobrze pamiętano, czym skończyło się wystawienie "Dziadów" w Warszawie 3 lata wcześniej.

Przypomnijmy, w jakich okolicznościach przebiega wzmiankowana próba generalna i premiera. W Szczecinie trwa „wojna psychologiczna”, jak to zostało określone w meldunkach Służby Bezpieczeństwa wysyłanych do Warszawy. Władza nie podała oficjalnie liczby ofiar, 20-procentowa podwyżka żywności nie została cofnięta, nie nastąpiły żadne zmiany personalne w lokalnym  aparacie władzy. Ludzie nie wierzą mediom, po mieście krążą pogłoski „o rzekomej ucieczce za granicę Cyrankiewicza i Spychalskiego”, o obsadzeniu granic PRL przez wojska Układu Warszawskiego, o tym, że w Warszawie dokonano zamachu na pierwszego sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka i szefa MON Wojciecha Jaruzelskiego (posła ziemi szczecińskiej), że strzelano na obradach Biura Politycznego. Trwa intensywna perlustracja korespondencji wychodzącej ze Szczecina. W „Warskim”, jak i w innych większych zakładach wrze. „To był Hyde Park” - mówi mi Edmund Bałuka. Na 11 stycznia zapowiadany jest kolejny strajk. Jeden ze szczecińskich popleczników PZPR stwierdził: „Nasza propaganda stała się antypropagandą”. Trwają intensywne działania operacyjne szczecińskiej SB, polegające na tworzeniu list „prowodyrów strajkowych”, przesłuchaniach, przeszukiwaniach, prowadzeniu rozmów profilaktycznych, w końcu „pozyskiwaniu” tajnych współpracowników. Pracownicy operacyjni SB anonimowo dzwonią na telefony wewnętrzne „Warskiego” i odwołują zapowiadane wiece, organizują grupy robotników pod przywództwem ludzi cieszących się autorytetem, celem przeciwdziałania „wrzeniu strajkowemu”. Ludzie czekają na  zmiany personalne w lokalnej władzy, szczególnie krytykowani są Sekretarz Wojewódzki PZPR, komendant Milicji i kierownik wydziału Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej.